Lotopałanka karłowata

lotopalanka karłowata - charakterystyka

Lotopałanka karłowata to prawdziwy rarytas w sklepach zoologicznych. Samo to, że jest to torbacz sprawia, że zwierzę to jest wyjątkowe. Dodatkowo jest rzeczywiście piękna i dobrze się adaptuje. Środowisko naturalne to Australia, Tasmania i Nowa Gwinea.

Wygląd

Lotopałanki karłowate to piękne stworzenia. Mogą dorastać do około 30 cm długości z czego polowa będzie przypadać na ogon. Mają szare futerko na grzbiecie, białą brodę, szyję i brzuszek. Na grzbiecie od czoła do ogona biegnie czarny pas. Do tego dochodzą duże uszy i wielkie oczy z czarnymi obwódkami.

Najbardziej charakterystyczną cechą będą skórne fałdy, znajdujące się na bokach ciała między przednimi oraz tylnymi łapami. Skacząc z drzewa na drzewo lotopałanki rozpościerają je i możliwy staje się lot ślizgowy. W ten sposób będą w stanie pokonać nawet 50 metrów.

Zachowanie

Prowadzą one nadrzewny tryb życia. Bardzo sprawne poruszanie się w koronach drzew jest możliwe dzięki pazurkom i ogonem, który jest chwytny. Wspinają się jak wiewiórki, ale są lepsze, ponieważ mogą również szybować w powietrzu. Dzięki tej umiejętności może pokonywać długie odległości szukając pokarmu.

Zwierzę śpi w dziuplach, w których znajduje się legowisko z liści. Materiał na gniazdo może zbierać nawet wisząc do góry nogami, uczepiona tylnymi łapkami gałęzi. W jednej dziupli często mieszka nawet kilkanaście zwierzątek. Lotopałanki są bardzo towarzyskie i w naturze żyją w stadach. Dlatego właśnie warto będzie hodować przynajmniej dwie sztuki, dzięki temu będą się cieszyć swoim towarzystwem. Jeśli mamy tylko jedną to będzie trzeba jej poświęcać dużo czasu.

Lotopałanki potrzebują dużych klatek. Przynajmniej metr długości i półtora metra wysokości dla dwóch sztuk. Wewnątrz montuje się gałęzie do wspinania oraz zawiesić należy domek, gdzie zwierzak będzie spał. We wnętrzu znaleźć się musi także odpowiednie legowisko.

Każdego dnia warto wypuszczać zwierzaka na spacery po mieszkaniu. To zwierzę ruchliwe i dlatego trzeba mu dużo ruchu zapewniać. Takie spacery pozwalają nawiązywać lepsze kontakty. Pamiętajmy jedynie o tym, że trzeba zamykać okien, jeśli tego nie zrobimy lotopałanka może uciec. Zbudować można także wolierę ogrodowa, gdzie zwierzę będzie miało dostęp do świeżego powietrza, na pewno będzie się w takim miejscu bardzo dobrze czuło.

Cechy łotopanki karłowatej

Pożywienie lotopałanek karłowatych

W naturze najchętniej spożywają sok z eukaliptusa oraz akacji a także nektar z kwiatów. Taki pokarm zdobyć będzie trudno, ale można zastąpić go pokarmem dla lorsy, który w formie proszku dostępny jest także w sklepach zoologicznych. Dobry będzie także naturalny niesłodzony miód.

Rozmnażanie lotopałanek karłowatych

Ciąża to jedynie 21 dni. Tak jak wszystkie torbacze lotopałanki nie wytwarzają łożyska, dlatego młode rodzą się we wczesnym stadium rozwoju. Dalszy rozwój następuję w torbie znajdującej się na brzuchu matki.

Systematyka lotopałanki karłowatej

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: ssaki żyworodne

Szczep: ssaki niższe

Rząd: dwuprzodozębowce

Rodzina: lotopałankowe

Rodzaj: Petaurus

Gatunek: Petaurus breviceps (lotopałanka karłowata)